Artık Adımlar

yürüdüğüm her hava
yokluğun zebanisi sanki
atıyorlar beni gölgesizliğin
buzdan cehennemine
dokunulmuş deri ordularım
ısınmasız sürtünüyor zırhıma
ve yağmur
üşütüyor, dönerken yurduna.

adımlarım artıyorken ayaklarımdan
nefesim azalıyor avuçlarımda
bir -kayıp gidiyor ellerimden- ömür
-bir ömür-
ellerine doluyor.

                                  (İskele Dergisi, 2010 güz sayısında yayımlanmıştır.)